Gerçek Kulis - Yavuz Çolak 1978 MEZUNLARI
Konya'da 'Ladikli Ahmet Hüdai' anıldı Üniversite adaylarına 8 altın öğüt! Konya'da otomobilin çarptığı yaya öldü Emekliye 152 lira! Trafik sigortası priminde resmi indirimler başladı Karaman'da trafik kazası: 9 yaralı Hız tutkunları Konya'da buluştu Konya'da trafiğe kayıtlı araç sayısı açıklandı Aşırı sıcaklar geliyor Konya'da inşaatın yedinci katından düşen işçi öldü

Yavuz Çolak 23.11.2012 - 09:19

1978 MEZUNLARI

1975 Eylülü…

Onbeş yaşında bir köylü çocuğuydum… İstikbalimizi kurtarmak, sınavını kazandığım yatılı okula teslim olmak üzere düşmüştük yola. Yedeğimde küçük eski bir valiz, içinde birkaç çamaşır ve anacığımın arkadaşlarımla paylaşmam için evden bulup buşurup elime tutuşturduğu kumanyamla indik eski garaja…

Mevlana civarından bindiğim ‘Arçelik’ beni Çimenlikteki yeni yuvama, arkadaşlarıma götürüyordu… Asıl adı ‘Triportör’ olan, üç tekerlekli motosiklet tarzı ulaşım aracına biz Konyalılar ‘Arçelik’ derdik. Küçük bir kabini olan ve arka kapısından binilen arçeliklerle yolculuğun tadı bir başka olurdu. Altı kişinin binebildiği bu garip vasıtaya bazı zamanlar, özellikle de kışın kaç kişi binerdik bilmiyorum ama görenler inanamazdı. Sürücü yan oturur, bir kişiyi daha yanına şoför mahalline alır, o da soğuk kış günlerinin en şanslı yolcusu olurdu…

Ülkemize Veteriner Sağlık Teknisyeni yetiştiren, parasız yatılı beş tane meslek lisesinden biri de bizim okulumuzdu. Kenar mahallelerin dışına kurulmuş, askeri bir kışlayı andıran okulumuz, eski Konya Harası’nın arazisi içinde yer alıyordu. Günümüzde ise şehrin ortasında kaldı neredeyse. İlk mezunlarını 1970 yılında yuvadan uçurmuş olan Konya Veteriner Sağlık Meslek Lisesinin ‘333 numaralı öğrencisi bendim’ diyebilmenin onurunu taşıyorum…

*

Ürkek, korkak adımlarla okulumuzun nizamiyesinden girdiğimde; meraklı bakışlarla etrafımı saran bir gurup eski öğrenci beni karşıladı ve kalacağım odaya götürüp eşyalarımı koyacağım dolabımı, yatağımı göstererek yerleşmeme yardım ettiler. Okulumuzun sınıflarını, yemekhane, yatakhane ve diğer bölümlerini tek tek tanıtıp gezdirdiler…

Tek tesellimizdi onlar… Bizden önce yaşamışlardı aynı duyguları ve şimdi bize kol kanat geriyor, geleceğin temellerini atıyorlardı. Üst devre muamelesi yapmadılar hiçbir zaman, hep yanı başımızda oldular ama yine de alışmak zaman aldı. Hiç unutmadım ilk günlerin şaşkınlığını; ilk akşam yemeği ve ilk gecenin kederinde boğuluyorum sanmıştım. Köyüme, evime barkıma, aileme kavuşamayacağımı sandığım bir zindana atılmıştım sanki!

Nereden bilecektim bir zaman sonra kutsal bir mekâna dönüşeceğini, kapkara duvarlarını bile özleyeceğimi? Çağırıldığımda koşa koşa gideceğimi, 34 yıl içinde her aklıma geldiğinde anılarıma döneceğimi, nereden bilecektim..?

Hal bu ki yıllar bize öğretecekti sımsıcak bir yuva, gerçek bir ocak olduğunu. Oysa biz ‘Belene Kampı’ sanırdık! Meğer tam bir ‘Hababam Sınıfı’ ruhu varmış içimizde. Mahmut Hoca’sı, Hafize Ana’sı; Güdük Necmi, Tulum Hayri, Damat Ferit… Neredeyse hepsinin bir modeli bizde de vardı!

O ocağın bize öğrettiği sıla hasreti, ana baba, bacı kardeş kıymeti neyle ölçülebilir acaba? Yüreğindeki katıksız sevgiyi, cepteki harçlığı, yoksulluğu paylaşmanın erdem sayıldığı bir kültürden beslendik biz. Vatan, millet hizmetine adam yetiştirmek için, eli öpülesi öğretmenlerimiz emek verdi her birimize. Ana baba şefkatini esirgemediler hiç birimizden. Sözün özü: öğrenmemize, adam olmamıza yardım ettiler…

Bir yerlerde okumuştum; “Hayat, silgi kullanmadan resim yapma sanatıdır” diyordu. İşte, gerçek bir hayat mektebinde öğrendiği o sanatı icra ederken, kendi çerçevesini doldurmaya çalışan sanatçılarız biz…

*

24 Kasım Öğretmenler Günü anısına bir yazı yazmayı planlıyordum. 78 Model Hababam’ın Damat Ferit’i Mustafa Keşci, hepimizi Alanya’da 34.Yıl buluşmasına davet edince; bize de fırsat doğdu ve ‘Tam yerine rast geldi manzara koyduk’ kabilinden bir yazıyla eski günleri yâd ettik… 17 Kasım Alanya buluşması, yazmaya değer güzel anılarla doluydu. Nasip olursa, önümüzdeki hafta konunun devamında, Alanya notlarımla karşınızda olurum.

Hakk’a yürüyen öğretmenlerim; ruhunuz şad olsun… Hayatta olan öğretmenlerim; Rabbim her dileğinizi gönlünüzce versin… Öğretmenler gününüz kutlu olsun…

        

YORUMLAR

Yazarın Diğer Yazıları

HAVA DURUMU

Tüm hakları saklıdır ©2012
Sitemiz sadece internet üzerinden yayın yapar.
İzinsiz ve kaynak gösterilmeden kullanılamaz.

recep konuk mal varlığı